+تو نمیخوای عوض بشی؟ - نه چرا عوض بشم ؟ + تا کی میخوای این جوری باشی؟ -چه جوری؟ + این که همین جوری بخندی - چه جوری ؟ خوب باشه یه جور دیگه میخندم + خودتو نزن به اون راه میدونی دارم چی میگم بس کن دیگه این بازی مسخره رو فکر کردی اگه هیچ وقت هیچ اعتراضی نکنی و همین جور وایسی و نگاه کنی و مثل احمقا

تا حالا شده یه کاری رو خیلی دلت بخواد انجام بدی؟ تاحالا شده انقدر اشتیاق یه چیزی رو داشته باشی که اگه بهش نرسی امکان داشته باشه که همون لحظه بمیری؟ تا حالا شده آرزو کنی که چند روز یا چند سال از عمرت کم شه اما چیزی که میخواهی رو داشته باشی؟ اینا همش نشونه ی ذوق مرگی یه آدمای ذوق مرگ زیاد نیستند ش

به چیزی دچار باش

به عشق

به دوست

به مادر

به حال خوب

به آدم خوب

به ...

"دچار بودن"

میتونه تو رو تبدیل کنه

به یه آدم خاص

"یه آدم خاص دوست داشتنی "

که وجودش تو زندگی هر آدمی لازمه

الان از اون وقتاس که زندگی ام افتاده رو دور تندش

و به سرعت میتازه و میتازه

فکر کنم دنده ی خلاص زندگیم از کار افتاده

کی میخواد توقف کنه ؟

فعلا که نشستم و نگاش میکنم که کی میخواد خسته بشه و به پت پت بیفته

اونوقت من بهش بگم خسته نباشی خدا قوت

حالا که این همه راه رفتی

رسیدی به جایی که میخواستی؟

یا فقط به نفس نفس افتادی؟

"به وفاداری ات اجازه نده که تو رو تبدیل به یه برده کنه" "وفاداری " به چی میگن؟به دوست داشتن بی قید و شرط؟ اطاعت بی قید و شرط ؟ یا دوستی بی قید و شرط؟ برای وفادار بودن از خودگذشتگی کافیه؟ اگه فداکاری کنیم و از خواسته هامون بگذریم یعنی آدم وفاداری هستیم؟ خب اگه لازمه ی وفاداری خیانت به خودمون باشه چ

خیلی اتفاق نمیفته

اینکه ناراحت شم اعتراض کنم گریه کنم

خیلی بعیده که بخوام درد و دل کنم

خیلی دوره که از کسی کمک بخوام

میدونی چرا؟ چون ضعیفم

خیلی قدرت میخواد

که از کسی بخوای درکت کنه

کمکت کنه

ببخشتت

یا درگیرت بشه

اینا کار آدمای قویه

من اونقدر قوی نیستم که از پس این کارا بربیام

پس خودمو میزنم به کوچه علی چپ و وانمود میکنم اونقدر محکم هستم

که از پس خودم بربیام

میدونی چرا؟ چون من ضعیفم

دنیا داره برعکس حرکت میکنه ما داریم توی یه دنیای وارونه زندگی میکنیم میدونی چی میگم ؟ من میگم که اون چیزی که ما حقیقت میدونیم شکل وارونه ای از حقیقته جای خوب و بد عوض شده جای عدالت و ظلم عوض شده گناه و صواب بدجور با هم قاطی شدن مرز بین حق و باطل نیست و نابود شده آدما ی خوب ، بد به نظر میان و

" یه نفر باید باشه که آدم باهاش همونجور حرف بزنه که با خودش حرف میزنه"خاصیت داستایوفسکی بودن اینه هرچی بگی حتی بدیهی ترین و پیش پا افتاده ترین حرف هم که باشه باز هم تبدیل میشه به سخنان گهربار و نقل زبون این و اون اصلا هم مهم نیست داستایوفسکی کی بوده و چه کار کرده و چه طرز فکری داشته همین که اسمش

عزیز من

" بفهم"

جنگ تقدیر ما نیست

"جنگ"

حکایت همان پادشاه بی لباسی ست

که همه مان از ترسش خفقان مرگ گرفته ایم

و زشتی اش را هورا می کشیم

قسمت غم انگیز حکایت ما اینجاست که

این بار

کودک قصه ی ما هم

"بزرگسال "

شده است...

یه وقتایی انقدر خود واقعی مو پشت ماسک های جور واجور و خنده های الکی پنهان میکنم که واقعا یادم میره شخصیت واقعی ام چه جوریه همین چند وقت پیش بود که میخواستم لیستی از چیزایی که خوشحال و ناراحتم میکنه بنویسم وقتی نوشتنم تموم شد و برگشتم یه نگاهی بهش بکنم از شدت تعجب دندونام قفل شده بودن واقعا از بس ک